Μέρα πρώτη. Πλησιάζοντας την πηγή.
November 13, 2016
Μέρα δεύτερη. Η Θεραπεία.
December 7, 2016
Show all

Ψωρίαση και δικαιώματα


ΨΩΡΙΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Άρθρο της Κωνσταντίνας Π. Μπρούσα

Υπεύθυνη Διεκδίκησης Δικαιωμάτων ΑΚΕΣΩ

ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

Το να ζει κανείς και να εργάζεται στην Ελλάδα όντας ασθενής με ψωρίαση, θα φανταζόταν κανείς ότι αποτελεί μια δύσκολη και απαιτητική κατάσταση. Η σαρωτική οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα μας σε συνδυασμό με τη γενικευμένη κατάπτωση των κοινωνικών και πολιτικών θεσμών, θα μπορούσε να έχει οδηγήσει σε πλήρη απαξία τις δομές υγείας και να έχει μετατρέψει την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική περίθαλψη σε ένα άπιαστο όνειρο.

Ειδικά στην περίπτωση των χρόνιων ασθενειών όπου απαιτείται διαρκής παρακολούθηση από ιατρούς διαφορετικών ειδικοτήτων, το υψηλό κόστος θα μπορούσε να δρα ανασταλτικά στην προσπάθεια των ασθενών να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα προβλήματα υγείας τους.

Η πραγματικότητα όμως είναι ευτυχώς διαφορετική!

Αφήνοντας στην άκρη τις γενικές διατυπώσεις αναφέροντας απτά παραδείγματα που ενδιαφέρουν όλους μας, ασθενείς και μη, αξίζει να αναφερθεί μια πολύ πρόσφατη κατάκτηση στον τομέα των δικαιωμάτων των ασθενών, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με ψωρίαση.


Μέσα στο 2016 ψηφίστηκε ο υπ’ αριθμό 4386/2016 Νόμος και η ΚΥΑ Α3(γ)/ΓΠ/οικ.25132/4.4.2016 με την οποία θεσπίστηκε πρώτη φορά το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης σε όλες τις δημόσιες δομές υγείας για την παροχή νοσηλευτικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε ανασφάλιστους και σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά εξισώνονται τα δικαιώματα ασφαλισμένων και ανασφάλιστων ως προς την πρόσβασή τους στο δημόσιο σύστημα υγείας και καθιερώνεται η πλήρης υγειονομική κάλυψή τους (νοσηλευτική, διαγνωστική και φαρμακευτική).

Βέβαια μια τέτοια νομοθετική πρόβλεψη από πολλούς θεωρείται ως κάτι αυτονόητο, κάτι που θα έπρεπε να συμβαίνει εδώ και καιρό.

Ως ένα σωστά δομημένο κράτος που εξασφαλίζει και εγγυάται την κοινωνική δικαιοσύνη, η Ελλάδα όφειλε να το είχε προβλέψει εδώ και καιρό, αλλά πιστέψτε πως η υλοποίηση ενός τέτοιου εγχειρήματος συνιστά όχι μόνο μια χρονοβόρα αλλά και μια εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία, που άλλα αναπτυγμένα κράτη δεν παρέχουν.

Τι σημαίνει στην πράξη η ψήφιση αυτού του Νόμου; Ότι δε γίνεται καμία απολύτως διάκριση ανάμεσα σε ασφαλισμένο και ανασφάλιστο ασθενή αναφορικά με την πρόσβασή τους σε πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες δομές υγείας, σε μονάδες ψυχικής υγείας, σε χορήγηση φαρμακευτικών σκευασμάτων και βοηθημάτων. Για την καθημερινότητα ενός ασθενούς με χρόνια πάθηση, μια τέτοια εξέλιξη είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη βελτίωση της καθημερινότητάς του. Το υψηλό κόστος της φαρμακευτικής αγωγής του σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας καθιστά πολλές φορές αδύνατη την επίσκεψη σε γιατρό για την παρακολούθηση της πορείας της υγείας του αλλά και τη λήψη όλων των απαραίτητων φαρμακευτικών σκευασμάτων.

που θα οδηγήσει σε έγκαιρες διαγνώσεις, σωστές αποφάσεις για θεραπευτικά σχήματα και μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας των θεραπειών χωρίς το άγχος του κόστους και της κάλυψης των τεράστιων εξόδων που άλλοτε καλούνταν να καλύψει ο ασθενής. Αυτή τη μάχη λοιπόν την κερδίσαμε, έχουμε όμως μπροστά μας πολλές ακόμα, κι ο δρόμος είναι μακρύς.

Κωνσταντίνα Π. Μπρούσα

Δικηγόρος

Υπεύθυνη Διεκδίκησης Δικαιωμάτων ΑΚΕΣΩ

Leave a Reply