Μέρα δωδέκατη. Απέναντι από τα παράξενα βλέμματα
March 29, 2017
Μέρα δεκατη τέταρτη. Το ταξίδι συνεχίζεται..
April 19, 2017
Show all

Μέρα δεκατη τρίτη. Θωρακίζοντας τις επιλογές μου

13

  • Μια μέρα πριν την επιστροφή

    Το Παλαιόκαστρο, με τα τιτάνια τείχη, περιφρουρεί εδώ και αιώνες το νησί. Στο χώρο αυτό βρισκόταν χτισμένη η αρχαία πόλη της Νισύρου. Χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ. Για ακόμα μια φορά ταξιδεύω πίσω στο χρόνο. Τρεις χιλιάδες χρόνια πριν ο τόπος αυτός έσφυζε από ζωή. Για κάποιους λόγους που αδυνατώ να γνωρίζω, η αρχαία Νίσυρος αποτελούσε εμπορικό σταυροδρόμι, έχοντας ακμάσει από το εμπόριο οψιδιανού, ημιπολύτιμου λίθου που εμφανίζεται μόνο σε ηφαιστειογενείς περιοχές όπως η Νίσυρος αλλά και το απέναντι νησάκι, το Γυαλί.

  • Αγγίζω με το αριστερό μου χέρι μια πέτρα του τείχους που περιβάλει την αρχαία ακρόπολη. Το κοιτώ. Έχει καθαρίσει τόσο, όσο χρειάζεται για να χαμογελάσω. Οι μέρες της θεραπείας πλησιάζουν αισίως τις 15. Τα αποτελέσματα πάνω στο δέρμα μου είναι πλέον εμφανή. Οι μεγάλης επιφάνειας πληγές έχουν κλείσει αισθητά χωρίς να έχουν εξαφανιστεί. Η Ηφαιστειακή μάσκα επέδρασε έστω και επίπονα, ευεργετικά. Μια μέρα θεραπείας απέμεινε. Η αυριανή. Το κουρασμένο σώμα μου θα ανταμειφθεί με αποχή από τη θεραπεία σε λίγο. Η μάσκα βέβαια θα συνεχίσει να δρα και μετά την εφαρμογή της για σημαντικά μεγάλο χρονικό διάστημα. 

Η ψωρίαση έχει υποχωρήσει σε απίστευτα μεγάλο βαθμό.

Προσπαθώ να κάνω έναν απολογισμό της μέχρι τώρα φιλοξενίας μου στο νησί. Σίγουρα άξιζε τον κόπο. Επέλεξα μια εναλλακτική θεραπευτική μέθοδο. Σύμμαχος μου σε αυτή την επιλογή, η ίδια η φύση μέσω των συστατικών της.

Κάθομαι στην άκρη του μισογκρεμισμένου τείχους με θέα το πέλαγος. Το βλέμμα μου χάνεται κάπου ανάμεσα στις δασώδεις πλαγιές του νησιού και τη θάλασσα. Ταξιδεύω νοητά στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν μου. Στις επιλογές μου! Ξεθάβω από τις μνήμες μου τον τότε τρόπο σκέψης μου, την προσέγγισή μου, την οπτική μου. Δερματολόγοι γιατροί,αλοιφές, κορτιζόνες, κυκλοσπορίνες, μεθοτρεξάτες, ενέσεις... Είχα επιλέξει την κλασσική μέθοδο. Το δέρμα μου με καλούσε επιτακτικά να το γιατρέψω. Γρήγορα, άμεσα, καθολικά! Χωρίς να γνωρίζω το μέγεθος του λάθους μου, ακολούθησα την προτροπή του σώματός μου, πιστά, αγόγγυστα, σιωπηλά. Ένα πειραματόζωο στα χέρια της επιστήμης! Και η ψωρίαση εκεί! Ακλόνητη, άφθαρτη, ανίκητη! Μεταλλασσόταν βέβαια, αλλά ήταν εκεί! Σαδιστικά απροσπέλαστη, κυριαρχούσε του δέρματος μου, αφήνοντας το στίγμα της και στο υπόλοιπο σώμα μου. Τα “δυτικής” προελεύσεως φάρμακα κατέλυαν συστηματικά τον οργανισμό μου. Βασανιστικά αργά, μεθοδικά, σταθερά, έβλαπτα τον εαυτό μου. Και συνέχιζα την ίδια μέθοδο, χωρίς καν να υποψιαστώ το μέγεθος της ζημιάς που προκαλούσα άθελά μου σε μένα. Ανήμπορος να απαλλαγώ από τα εναλλασσόμενα πειράματα στο δέρμα μου, ανέμενα τη σωτηρία. Το μυαλό μου κοιμόταν, η αφύπνιση του θα αργούσε να έρθει. Η ψωρίαση δεν θεραπεύεται, αλλά αντιμετωπίζεται με επιτυχία, μου έλεγαν οι δερματολόγοι. Θα συμφωνήσω μαζί τους. Ναι, αντιμετωπίζεται. Με τι κόστος όμως; Ποιο είναι το τίμημα; Ποιες οι παρενέργειες της πρότασής τους; Σιγή ιχθύος...Ποιος θα δώσει μια πειστική απάντηση για την πενθήμερη νοσηλεία μου σε νοσοκομείο, για την άγνοια των θεραπόντων γιατρών σχετικά με το τι έχω, για τη σωρεία αξονικών, μαγνητικών τομογραφιών χωρίς ακριβή φυσικά διάγνωση; Για τη βιοψία; Ποιος;

Είναι τόσα πολλά αυτά που βίωσα. Και τα ερωτήματα ακόμα περισσότερα! Προφανώς δεν θα πάρω ποτέ καμιά απάντηση. Δεν τη χρειάζομαι πλέον! Την απάντηση την έδωσα μόνος μου στον εαυτό μου. ΟΧΙ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ ΑΛΛΟ! 

Δεν έχει σημασία πια λοιπόν! Ο καθένας μας είναι ελεύθερος επιλογής. Όπως και εγώ άλλωστε. Με έχει κυριεύσει βαθύς θυμός!!! Απόβαλε τον, τώρα!!!

Ένας γλάρος περνά ξαφνικά από μπροστά μου, επαναφέροντας με στο παρόν. Ο απολογισμός μπορεί να περιμένει. Λέω να παραμείνω ακόμα λίγο εδώ. Το τοπίο σε εγκλωβίζει, σε δεσμεύει με την ομορφιά του. Είναι κι αυτό μια μορφή θεραπείας, ίσως η σημαντικότερη. Η απόκτηση ψυχικής ηρεμίας, γαλήνης στην ψυχή και το νου. Όλα από εκεί πηγάζουν. Το στοίχημα με τον εαυτό μου παραμένει ενεργό.

Κατηφορίζω το δρομάκι δίπλα στα πελώρια τείχη. Απολαμβάνω τις στιγμές. Σε μερικές ώρες θα ξεκινήσει η απογευματινή μου θεραπεία.

Leave a Reply