Μέρα δεύτερη. Η Θεραπεία.
December 7, 2016
Μέρα τέταρτη. «Μαμά; Γιατί ο κύριος αυτός είναι ροζ;»
December 20, 2016
Show all

Μέρα τρίτη. Τα ιαματικά λουτρά, ταξίδι στο χρόνο

3

  • Ώρα 9:00

    Οι μέρες είναι μεγάλης διάρκειας αυτήν την περίοδο. Έχω διαθέσιμο χρόνο εκτός της θεραπείας και για περιηγήσεις. Θέλω να ανακαλύψω το νησί και σκοπεύω να το κάνω. Τα λουτρά της Νισύρου βρίσκονται λιγότερο από δυο χιλιόμετρα μακριά από το ξενοδοχείο. Κοιτάζω ξανά το δέρμα μου. Οι επιφάνειες με ψωρίαση έχουν ασπρίσει κάπως. Η μάσκα έχει την ιδιότητα να επιδρά στο άρρωστο δέρμα για 24 ώρες από τη στιγμή της εφαρμογής της. Νιώθω μια περίπου ενοχλητική φαγούρα. Αυτό σημαίνει πως συνεχίζει να "δουλεύει". Πρωινό και βουτιά στην πισίνα. Όσο πιο γρήγορα ολοκληρώσω την πρωινή θεραπεία, τόσο περισσότερο χρόνο θα κερδίσω για εξερευνήσεις.Ήρθε η ώρα για την πρώτη βουτιά της ημέρας.
  • Ώρα : 10:30

    Βρίσκομαι στα παλιά δημοτικά λουτρά του νησιού. Η Νίσυρος φημιζόταν ανέκαθεν για τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Έναν αιώνα πριν αποτελούσε κέντρο ίασης για όλη την τότε γνωστή Ευρώπη. Ρώσοι, Αυστριακοί, Γάλλοι, τόσοι και τόσοι εύποροι Ευρωπαίοι επισκέπτονταν το νησί και πιο συγκεκριμένα τα λουτρά του νησιού. Παλιές ένδοξες στιγμές για το νησί. Νιώθω πως ταξιδεύω πίσω στο χρόνο. Βρίσκομαι τώρα μέσα στο κτίριο. Παραμελημένο, σχεδόν γκρεμισμένο, το κτίριο στέκει εκεί θυμίζοντας στους περαστικούς το άλλοτε δοξασμένο παρελθόν του. Με πιάνει θλίψη. Βρίσκομαι μέσα σε ένα ερείπιο, ένα επιβλητικό οίκημα σε στάδιο πλήρους αποσύνθεσης, ένα κουφάρι από τούβλα ταλαιπωρημένο από το χρόνο. Τίποτα δεν θυμίζει τη χρήση του, εκτός από κάτι σκουριασμένους σωλήνες μέσα από τους οποίους κυλούσε το νερό των λουτρών. Νιώθοντας απέχθεια για τη θλιβερή αυτή εικόνα ντροπής, απομακρύνομαι… Ακριβώς δίπλα στο παλιό κτίριο βρίσκονται τα νέα δημοτικά λουτρά. Ο Σωτήρης με έχει ακολουθήσει σε αυτήν την περιήγηση δίνοντάς μου χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του χώρου. Τα δημοτικά λουτρά του νησιού είναι ενεργά και υποδέχονται ακόμα και σήμερα επισκέπτες – ασθενείς. Βέβαια δεν είναι και τόσο σύγχρονα όσο υποδηλώνει ο χαρακτηρισμός νέα δημοτικά λουτρά. Εξακολουθώ να πιστεύω πως ταξιδεύω στο χρόνο.Είμαι στον κάτω όροφο. Περπατώ σε ένα μακρύ διάδρομο. Αριστερά βρίσκονται οι κλίνες των ασθενών, δεξιά τα μικρά ατομικά δωματιάκια με την ατομική μπανιέρα. Τα ιαματικά λουτρά. Διασχίζω το διάδρομο του πάνω ορόφου. Μια μεγάλη σάλα στα αριστερά μου. Μπαίνω μέσα.
  • Ώρα 10:45

    Όλα τα έπιπλα είναι καλυμμένα με λευκά σεντόνια προκαλώντας μου μια ανεπαίσθητη ανατριχίλα. Εδώ συγκεντρώνονταν όλοι αυτοί κουβεντιάζοντας, πίνοντας ζεστά ροφήματα, απολαμβάνοντας τη θέα του απέραντου γαλάζιου. Σαν να τους βλέπω μπροστά μου. Ήταν άνθρωποι κι αυτοί που ήλπιζαν σε ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Νιώθω πως ταυτίζομαι μαζί τους. Ελπίζω και εγώ σαν αυτούς.

    Αναλογίζομαι πόσο δύσκολο θα τους ήταν να διαχειριστούν την εικόνα τους. Ψωρίαση το 1930. Πόση απαξίωση, πόσο ρατσισμό είχαν να αντιμετωπίσουν; Αυτά κι αν είναι προβλήματα…

    Οι εικόνες διαδέχονται η μια την άλλη. Επιβλητικές στριφογυριστές σκάλες, μακρόστενοι ημιφωτισμένοι διάδρομοι, καθρέφτες και κάδρα εποχής στους τοίχους. Διασχίζουμε με το Σωτήρη το χώρο πέρα ως πέρα. Η απουσία κόσμου στο οίκημα σε αφήνει μια αίσθηση απομόνωσης. Τόσο κοντά στον πολιτισμό μα τόσο μακρυά συνάμα.

    Το θλιβερό αποκορύφωμα αυτού του καταιγισμού "νεκρών" εικόνων είναι το τελευταίο δωμάτιο στο οποίο μπαίνω. Ένας νιπτήρας, ένα ατομικό τραπέζι κάτω από ένα στενό παράθυρο που βλέπει τη θάλασσα, μέσα σε ένα δωμάτιο 2 επί 3.

    Κάθομαι στην παλιά καρέκλα και ατενίζω το Αιγαίο. Θα μπορούσα να ήμουν ένας από αυτούς τους ανθρώπους κι εγώ. Όλη η πίεση, όλη η αγωνία, όλη η προσμονή για ένα θετικό αποτέλεσμα, επανέρχεται. Νοσταλγώ το καθαρό δέρμα μου, 13 χρόνια πριν. Το βλέμμα μου χάνεται στη θάλασσα. Με κυριεύει θλίψη. Θα τα καταφέρω; Θα επανέλθω; Αφήνω το μυαλό μου να αποφορτιστεί.

    Πέρασε η ώρα… Πρέπει να φύγω. Ρίχνω μια κλεφτή, αποχαιρετιστήρια ματιά γύρω μου. Αρκετά με το παρελθόν. Πρέπει να συνεχίσω…

Comments are closed.