Μέρα έκτη. Στου Αντρίκου…Μαθήματα απλότητας
February 7, 2017
Μέρα Όγδοη. Η αρχή του καλού
March 10, 2017
Show all

Μέρα έβδομη. Παιχνίδια Μυαλού

7

  • Ώρα 12:00

    Ατενίζω το Αιγαίο από το μπαλκόνι μου. Λίγα λεπτά πριν την καθημερινή “περιποίηση¨ του δέρματος μου, κατακλύζομαι από σκέψεις.

    Έχει περάσει ήδη μια εβδομάδα. Η κατάσταση στο δέρμα μου δεν θα έλεγα πως είναι και ιδιαίτερα ενθαρρυντική. Παρατηρώ μια μερική έξαρση στα σημεία των πληγών. “Μην ανησυχείς, το περιμέναμε αυτό που συμβαίνει.” με καθησυχάζει ο Σωτήρης βλέποντας να διαγράφεται σταδιακά το χαμόγελο από τα χείλη μου. Αυτή είναι και η βασική ιδιότητα της Ηφαιστειακής Μάσκας. Η εισχώρησή της στο δέρμα επιφέρει τα αντίθετα αποτελέσματα από το αναμενόμενο, σοκάροντας αρχικά την επιδερμίδα, αποβάλοντας τις τοξίνες των κατώτερων στοιβάδων του δέρματος, προκαλώντας μια έξαρση στα ευαίσθητα σημεία, μέχρι να επουλωθούν ολοκληρωτικά στην πορεία.

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου που η απαισιοδοξία κυριεύει το νου, κατακτά τη σκέψη του και η εξέλιξη της πορείας του αποκτά αρνητικό πρόσημο... Σκέφτομαι πως ένας ψωριοπαθής έχει πολλούς και ισχυρούς λόγους για να είναι απαισιόδοξος. Παλεύει από την πρώτη στιγμή που διαπιστώνει πως έχει ψωρίαση. Και ο προσωπικός Γολγοθάς ξεκινά. Ξεκινά με επισκέψεις σε γιατρούς, τις πρώτες φυσικά θεραπείες, κάτι που μεταφράζεται σε έξοδα, ή πιο συγκεκριμένα σε εξαγορά της ελπίδας για ένα καλύτερο αποτέλεσμα. ΄Ενα αποτέλεσμα που δυστυχώς παρά τη φιλότιμη προσπάθεια που καταβάλει (ψυχολογική αλλά και οικονομική) δεν έρχεται...

Έχοντας να διαχειριστεί λοιπόν τέτοιου κλασικού τύπου αβέβαιες προσωπικές επιλογές, χάνει γρήγορα τις αντοχές του, τις όποιες δυνάμεις έχει με κόπο συγκεντρώσει και παραιτείται. Η υπομονή και η επιμονή του ασθενούν και αυτός αφήνεται σε μια δίνη που μόνο αρνητικά μπορεί να τον επηρεάσει, οδηγώντας τον με μαθηματική ακρίβεια στην εσωστρέφεια και την κατάπτωση. Φαίνεται και είναι απόλυτα δικαιολογημένη μια τέτοιου τύπου συμπεριφορά. Η παραίτηση απο μια επίπονη ειδικά προσπάθεια μοιάζει φυσιολογική.

Η ψωρίαση ως ασθένεια, έχει την τάση να προκαλεί κατάπτωση της ψυχολογίας των ανθρώπων που ... επισκέπτεται. Φαγούρα, Αϋπνία, Πόνος, Ακαμψία - Δυσκινησία ενίοτε αφενός, αλλοίωση της εξωτερικής εικόνας αφετέρου με ό τι αυτό συνεπάγεται, είναι μερικά από τα μοιραία συμπτώματα της νόσου και όσο πιο εξαπλωμένα ή έντονα είναι κατά περίσταση, τόσο καταρρακώνουν την έτσι κι αλλιώς ευπαθή ψυχολογία του πάσχοντα, πολλώ δε μάλλον αυτού που καταβάλει επιπλέον προσπάθεια για να την αντιμετωπίσει. Προσωπικά σέβομαι αμέριστα τους ανθρώπους αυτούς ακόμα κι αν δεν αντέξουν κατά τη διαδρομή.

Τους κατανοώ απόλυτα. Πρόκειται για ανθρώπους άλλωστε κι όχι για μηχανές. Δεν είναι συνέχεια εύκολο να αντλείς από μέσα σου δύναμη. Δεν την έχεις πάντα σε περίσσεια.


Δυστυχώς τούτες τις μέρες της κρίσης, όλο αυτό διογκώνεται ανησυχητικά. Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας και των σύντομων και εύκολων οδών. Όλοι θέλουν άμεσα αποτελέσματα, γρήγορα και αναίμακτα με τον ελάχιστο μόχθο, με ανύπαρκτο κόπο. Πόσο θα θελα να έκλεινα τα μάτια μου και ανοίγοντας τα την επόμενη στιγμή να είχα θεραπευτεί...να είχα εξαγνιστεί...Κοιτώ τα χέρια μου. Μπααα...
Αρκετά με τις αρνητικές σκέψεις. Τις διώχνω με κόπο. Όχι άλλα παιχνίδια μυαλού!!! Αύριο θα ξεκουράσω το δέρμα μου απέχοντας από τη θεραπεία, όχι όμως και το σώμα μου. Προγραμμάτισα περπάτημα. Ο κρατήρας Στέφανος του ηφαιστείου της Νισύρου με περιμένει... Για την ώρα, ο καλύτερος τρόπος απομάκρυνσης της προσωρινής μου ανασφάλειας, είναι το ευλογημένο αυτό ιαματικό νερό. Βουτιά τώρα!!!

Leave a Reply