Μέρα Όγδοη. Η αρχή του καλού
March 10, 2017
Μέρα δωδέκατη. Απέναντι από τα παράξενα βλέμματα
March 29, 2017
Show all

Μέρα ένατη. Κάπου στα μέσα της διαδρομής

9

  • Ώρα 12:00

    Είμαι καλυμμένος από την Ηφαιστειακή Μάσκα. Μέτα από μια ώρα αρκετά βασανιστική λόγω της έξαρσης που προκλήθηκε από τη συνεχόμενη εφαρμογή της στο σώμα μου, ο πόνος έχει καταλαγιάσει. Ακόμα και η πισίνα που λειτουργούσε χαλαρωτικά μέχρι τώρα, μου προκαλεί ένα ενοχλητικό τσούξιμο. Σκέφτομαι πώς θα ξαναμπώ στο νερό. Διστάζω... Είναι στιγμές που πραγματικά αδυνατώ να κυριαρχήσω των αδυναμιών μου. Πέρασε κιόλας μια εβδομάδα. Έχει παρέλθει το μισό της διαδρομής. Κάνω έναν μίνι απολογισμό. Σκέψεις στιγμής. Η ψωρίαση λοιπόν δεν έχει υποχωρήσει. Αντιθέτως έχει ενταθεί σε βαθμό ανησυχίας. Είμαι προβληματισμένος...Γνώριζα πως αρχικά η μάσκα θα αποβάλλει τις τοξίνες της επιδερμίδας και θα εντείνει το πρόβλημα. Δεν γνώριζα όμως την έκταση της έντασης. Με κοιτώ και ξεφυσώ...
  • Ώρα 12:30

    Βρίσκομαι μέσα στο νερό. Αφήνομαι... Ξεκουράζω το σώμα και το μυαλό. Είναι πρωτόγνωρη εμπειρία. Απόλυτη χαλάρωση, το νερό εφορμά από τις τρεις εξόδους της πισίνας και κατευθύνεται με πίεση στο σώμα αφήνοντας μια αίσθηση μοναδική. Ηρεμώ μέσα στο υγρό στοιχείο. Έχω ήδη αφήσει πίσω τις σκοτεινές σκέψεις της προηγούμενης ώρας. Η υπομονή και η επιμονή είναι τα στοιχεία που λείπουν πολλές φορές από το οπλοστάσιο ανθρώπων με προβλήματα τύπου ψωρίασης. Έχοντας δοκιμάσει τόσες και τόσες θεραπείες, τόσες αγωγές, φάρμακα, σκευάσματα, γιατροσόφια και τόσα άλλα, κάποια στιγμή παραιτούνται από κάθε προσπάθεια. Πόσοι άνθρωποι γύρω μου τα έχουν παρατήσει, έχουν πάψει να πιστεύουν στον εαυτό τους, απλά υπάρχουν χωρίς όνειρα, χωρίς στόχους, χωρίς ελπίδα... Κατανοώ απόλυτα τη στάση τους, την απαθή συμπεριφορά τους την απόρριψη κάθε προσπάθειας. Επιστροφή πάλι στα δικά μου. Βλέπω πως τα χρονικά περιθώρια παραμονής μου στο νησί στενεύουν. Σε έξι μέρες θα φύγω. Ορίστε πάλι σκέφτεσαι Γιάννη!!! Πάλι πιέζεις τον εαυτό σου, πάλι μετράς ανάποδα και προκαλείς μόνος σου τα εμπόδια που μετά θα κληθείς να ξεπεράσεις επίσης μόνος σου. Πρόκειται για ένα αέναο mind game. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αυτοαναιρούμαι. Αδυνατώ να εντοπίσω τι μου συμβαίνει.
    Μοιάζει με θυμό. Ένας αδιάκοπος καταιγιστικός εσωτερικός θυμός, μια σύγκρουση ανάμεσα στα θέλω και τα έχω.
    Μια επαναλαμβανόμενη ιστορία, το μαρτύριο του Σίσυφου. Τη στιγμή που ξεπερνώ την αδυναμία μου, θωρακίζομαι με αυτοπεποίθηση και πάω να συνεχίσω, μπλουμ! Ξαναπέφτω! Επιστρέφω στο σημείο μηδέν, στο απόλυτο Α. Το άγχος λέγεται πως αποτελεί εχθρό της ψωρίασης. Ο ασθενής πέφτει σε πελάγη απόλυτης ερήμωσης και ανασφάλειας, αντικρίζοντας την “αποκρουστική” εικόνα του. Η εξωτερική εμφάνιση και ο καθοριστικός ρόλος της στη σημερινή κοινωνία συμβάλει υπέρ αυτού. Πόσο δύσκολο αλήθεια φαντάζει να υπερνικήσουμε την εικόνα μας; Το άγχος πηγάζει από την καθημερινή διαπίστωση της αλλοιωμένης εικόνας μας, μια διαπίστωση που πιθανά (εικάζω τώρα εγώ), πηγάζει από τα στερεά, ακλόνητα θεμέλια των προτύπων εξωτερικής εμφάνισης, απόλυτης λάμψης και ομορφιάς της σημερινής πραγματικότητας . Και πάνω σε αυτή τη θλιβερή και εκατό τοις εκατό λάθος διαπίστωση πρέπει να δουλέψουμε. Και εμείς που έχουμε ψωρίαση, αλλά και οι υπόλοιποι που δεν έχουν και που λόγω της δικής τους άγνοιας φορτίζουν επίσης αρνητικά την κατάσταση, επιδεινώνοντας το πρόβλημα, υπερφορτώνοντας την ήδη δεδομένη απώλεια αυτοπεποίθησης ανθρώπων που βασανίζονται χρόνια τώρα από τη νόσο...
  • Απομακρύνω ξανά τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται. Σκέψου θετικά!!! Παροτρύνω τον εαυτό μου. Οδήγησε το νου σου εκεί που δεν θα τον περιορίζεις, εκεί που θα είναι ελεύθερος να ταξιδεύει, και όπου καταλήξει.

    Οριζοντιώνομαι κατά μήκος της πισίνας απολαμβάνοντας την πρωτόγνωρη άνωση που μου παρέχει το νερό της... Ακούω τον ήχο του νερού, χαλαρώνω, κλείνω τα μάτια μου και ονειρεύομαι... Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ αυτή η στιγμή. Εισπνέω, ηρεμώ, εκπνέω, ισορροπώ. Ανοίγω τα μάτια. Ενώνομαι κυριολεκτικά με το βαθυγάλανο ουρανό, ατενίζοντας τον. Η μάχη που έχω να δώσω θα δοθεί με τους δικούς μου όρους, σκέφτομαι και με περίσσεια πλέον αυτοπεποίθηση κάνω δυό απλωτές και βγαίνω από το νερό

Leave a Reply